Fatma Büşra
@Bsr_S
Şu anda okuduğu kitaplar
Asr-ı Saadet’te Kur’an’ı anlamak Allah Resulü’nün yaşamından kitaba doğrudur. Yani sahabe Kur’an’a bakıp ilahi mesajı anlamaya çalışmamışlardır. Onlar önce Hz. Peygamber’i, Kur’an’ın Onun kalbine inmesiyle şahsiyetinde vücut bulan ahlakını okumuşlar, sonra Kur’an’ı okumuşlar ve Allah’ın mesajını hayata, hayatlarına böyle taşımışlar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yeni bir bilgi
Osmanlı’ya matbaayı getiren İbrahim Müteferrika’dır. Bu zat Transilvanya bölgesinde, bir başpiskopos iken Müslüman olmuştur ve niçin Müslüman olduğunu yazdığı Risale-i İslamiyye adında bir eseri vardır. Merhum Esad Coşan Hocaefendi o eser üzerinden bir çalışma yapmış ve orada İbrahim Müteferrika’nın yaklaşık ifadelerle şöyle söylediğini ifade ediyor: “Şahsiyetsiz hocalarımın, üstatlarımın, ‘Bunlar Tevrat’tan İncil’den neşredilmiş, çıkartılmış’ dedikleri pek çok sureye ulaştım ve onlarda son peygamberin müjdelendiğine dair ayetlere rastladım. Ve bu sebeple Müslüman oldum.
Maddi hayatımızda mükemmellik arama arzumuz, aslında ruhun bir zamanlar en mükemmel olanla, Allah’la birlikte olmasıyla ilgilidir. “Allah güzeldir, güzeli sever.” (Müslim) O zaman insan da güzeli sever! Mükemmeli arar ve bu arada, daha güzel eve, kıyafete, arabaya sahip olmak, daha güzel görünmek, daha güzel kokmak ister… daha güzel, daha güzel… Ama bunlar içimizdeki o arayışı tatmin eder mi? Kesinlikle hayır, çünkü Allah’ın mükemmeliyetinden yoksun kalmanın eksikliğini hiçbir şey dolduramaz. O yüzden iman eden biri, ancak geldiği yere, yani Allah’ın huzuruna geri döndüğünde tamamen tatmin olur, itminan bulur.
Resûlullah(sav) “Kur’an semavattan yeryüzüne inen, Allah’ın uzatılmış bir ipidir.” buyuruyor. Biz bir ucunu tutuyoruz. Diğer ucu Allah ile birliktedir, bizi direkt olarak Allah’a bağlar. Kim Allah’la bağladığı ipi, “sözü” çözerse, Allah’la ilişkisini kesmiş, Allah’ı ve O’na verdiği sözü terk etmiş demektir.