5 yaşlarında yakınım olan bir oğlan çocuğunu parka gezmeye götürecektim. Annesi oğlanı giydirip, saçlarını tarayıp ayakkabısını bağladıktan sonra bana baktı ve, “işte böyle anneler, bakar, giydirir, büyütür; sonra elin kızını alırlar, annelerini unuturlar,” dedi.
Oğlan çocuğu, annesinin dediğini duyunca, “ ben unutmam anne!” dedi.
Annenin gözleri ışıldadı; attığı zehirli okun hedefe ulaştığını gören avcının aldığı hazla, “Unutursun yavrum, sen de unutursun,” dedi.
Çocuk ağlamaklı, “ Ben unutmam anne!” dedi.
“Unutursun yavrum, el kızı sana unutturur!” diye, anne ısrarla söylediğinin altını çizdi.
Çocuk bir süre ağladı.
Böyle bir anneye sahip olan erkek, karısının kocası ve çocuklarının babası olmakta zorlanacaktır. Daha da ötesi, bir insan olarak annesinin oğlu olmaktan kurtulup özgür bir insan olmakta zorlanacaktır.
Olgun insan kendi gözüne hesap veren insandır; hayatın en önemli tanığının kendisi olduğunu bilir. İnanç ve değerleri akıl süzgecinden geçirmiştir ve kendi seçimiyle hayatına girmiştir. Hayatının öğrencisidir; deneyimlemeye, gözlemlemeye, düşünmeye ve öğrenmeye açıktır. Kendi yaptığı seçimlerden sorumluluk alır.