“Bizi özgür olmaktan kim alıkoyuyor? Devleti suçluyoruz, havayı suçluyoruz, ebeveynleri suçluyoruz, dini suçluyoruz, Tanrıyı suçluyoruz… Bizim özgür olmamızı gerçekten engelleyen kim? Biziz…”
Çoğu zaman özgürlüğümüzün önündeki engelleri dış koşullarda aramak daha kolay; sorumluluğu devlete, topluma ya da geçmişimize yüklediğimizde içimiz rahatlıyor ama bu cümle, dönüp aynaya bakmamızı istiyor. Elbette insan tamamen özgür değildir, dış şartların etkisi inkâr edilemez; fakat çoğu zaman bizi asıl sınırlayan şey, alışkanlıklarımız, korkularımız ve konfor alanımızdır. Yani özgürlük sadece dışarıdan verilmesi gereken bir hak değil, içeride alınması gereken bir karardır. Bu yüzden bu söz bana göre biraz sert ama dürüst; çünkü insanın kendine itiraf etmekte en çok zorlandığı şeyi söylüyor.