Dostoyevski keşke demenin ağırlığına şöyle değiniyor: “Aslında insanı en çok acıtan şey, hayal kırıklıkları değil.Yaşanması mümkünken, yaşayamadığı mutluluklardır.”
Her gün yeni baştan mümkün olacak mı dersin? Bir gün öncesine korkak bir bezirgânlıkla sarılmadan yaşayabilecek miyiz?
Yoksa yarından korktuğumuz için düne köle gibi bağlanacak mıyız?
Yaşarsak göreceğiz Olric.
Yaşamaktan korkmazsak göreceğiz.
Ve bu dünyaya göstereceğiz.
Onlar göremesede göstereceğiz…