“…etrafımda mutlu insan görmeye tahammülüm yoktu, neşeyle gülümseyen insanlarla karşı karşıya geldiğimde benden bir şey çalmışlar yahut hakkımı yemişler gibi düşmanca bakıyordum.”
"Bence insanlar kendilerine benzemeyen herkese bir kulp takıyor. Onlara benzemeyi reddettiğinizde kolaylıkla çemberin dışına itiliyorsunuz. Belki de asıl maharet dışarıda kalabilmek."
“Kalabalık, kaotik ortamlardan sessizliğe adım atınca insanda ilk anda yoksunluk duygusu gelişebilir. Sükûnetin şifa verdiğini görünce yeni mekâna alışır"