Ben açık birisiyim mesela. İçimde ne varsa dilimde de o var. Öyle insanları seviyorum. Çok konuşsun değil ama içindekini konuşsun. Bir şey söylemek istemiyorsa da oturalım susalım, umurumda olmaz. Neden konuşmuyorsun diye sormam bile. Bilirim ki söyleyecek bir şey yok, susuyoruz. Ama bir şüphe olunca insanın tadı kaçıyor.
Bazı sabahlar aslında sabah olmuyor. Biz sadece saatlere bakarak o vakte sabah diyoruz ama gerçekte sabah değil. Sabah demek içinde hiç olmazsa küçücük bir umut barındıran zaman demektir.Umut yoksa da heves vardır.İkisi de yoksa o vaktin adına neden sabah diyelim, gecenin devamı deyip geçeriz.