Bir şeyler eksik.
Uyanıyorum, ama uyanmıyorum.
Aynaya bakıyorum, ama yansıma başka bir hayat yaşıyor.
Gün içinde 437 kere ölmeden önceki sessizlikten geçiyorum.
Kendini toparla diyorlar.
Hangi versiyonumu?
Duygularım karantinada, düşüncelerim sürekli sigara içiyor.
Uykuya dalmak bir devrim, uyanmak ise cezanın infazı.
Artık kelimelere bile güvenmiyorum.
Bana öyle şiirler ve şarkılar önerin ki...
Ruhumun altını üstüne getirsin.
Kendime gelmeyeyim diye dinleyeyim.
Yoruma bir siir bir şarkı bırakın lütfen;)))