Şuayip Bulut

Şuayip Bulut
@Bulutj
Gündüzün maviliği gecenin karanlığına karıştı. Aslında ne gündüz maviydi ne de gece karanlık. Her şey sadece ona bağlıydı. Güneş gibiydi. Gözünü açtığında gündüz maviliği, gittiğinde gece karanlığı. Belki de bir bulut güneşin önünü kapattı. Ama bu tutulma uzun sürmezdi. Bir hayat bu kadar gecenin karanlığına gömülmezdi. Bu kadar çok ızdırap çekmezdi. Geçip giden bulut olmalıydı, zaman ve hayaller uçup gitmezdi. Gençliğimiz bulut olsa yağmurlar dinmezdi. Son damlası kaldı onunda. Eğer güneş çıkmazsa o da tekrar hayata dönmezdi.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim. Bir kere çavuş olduktan sonra bir daha amelelik yapamayan zavallı köylüye dönerim. Beni uyandır. Oğuz Atay
ETME Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme Başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme Ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için Bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun etme Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun etme Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun etme Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme
Beni kimse sevmedi sen gibi içim direnir Senin yokluğundan bu yana gönlüm aşk dilenir Şimdi yüküm ağır dolu bir dert treni Seni kırdığım için özür dilerim Üzgünüm sana ayırmadığım saatlere Üzgünüm sana uğramadığım günlere Kırgınım eline dökmediğim güllere Kırgınım yüzüne bakmadığım dünlere Beni kimse özlemedi sen gibi vefasızlık ömrüm Pişmanım sürekli ilgisizlik gördün Kendi kazaklarımı liğme liğme etlerinden ördüm Yüzüne bakmaya yüzüm yok ışıklarını söndür Hayalet gibiydim seni anlamamak inancımdı Kalbinde kiracındım Meğer döktüğün her gözyaşı bir dar ağacıymış Özlemek sana direnmekten acıymış Velakin pişmanım inanmasan da Görmesen de sesimi duymasan da Senden bir beklentim yok be gülüm olmasın da Bu basit bir mektup gözlerin dolmasın da