“Yaşam, eve dönmekten ibarettir.
…
İç huzuru olmayan herkes eve dönmenin bir yolunu arar.” diyor filmde.
2,5 ay sonra ilk defa evime geldim ve düşen kitaplarımı görür görmez kendimi bi anda o gecede buldum. Ağlayarak dizdim yerine. Dilerim ki tekrar yaşanmasın böyle bir felaket.
Erkek, gözyaşlarıyla ağladığında, acısıyla karşılaşır ve ne zaman ona değdiğini bilir. Yaradan ötürü hayatının nasıl korunaklı bir şekilde devam ettiğini görür. Ondan dolayı hangi hayatı kaçırdığını görür. Hayata, kendisine ve bir başkasına duyduğu sevgiyi nasıl sakatladığını görür.