“…Kalbimde yıllardır kabuk bağladı yaralar
Ödüm kopuyor, bir gün hepsi birden kanamaya başlayacak diye
Yenilmeyeceğim, boyun eğmeyeceğim hiçbir şeye
Hep direnen bir yanım kalacak
Adımın soluk izi, acının seyir defterinde.”
“…Sorular sormak için geldim şu dünyaya
Yaşım acıların yaşıdır
Boynumu üzgün bir çiçek gibi kırıp da
Yollara düştügümde, başımda deniz köpüklerinden
Ya da sabah yellerinden bir taçla
Yürüdüğüme inanırdım - yanılırdım”
Atticus sarhoş oluncaya kadar içse bile, içmedikleri halde kötü olan bazı adamlar kadar kötü olamaz. Bazı adamlar vardır, o adamlar… Öbür dünyayla o kadar meşguldürler ki bu dünyada yaşamayı hiç bilmezler.