Eğer bir vatanım olsaydı, bir an önce ondan kurtulurdum. Çünkü ben, yer diye adlandırdığınız küçük bir geminin değil, uçsuz bucaksız dünyanın çocuğuyum.
Vatan, alışkanlıktan öte bir şey değildir. İnsanlar da alışkanlıkların kölesidirler. Alışkanlıkların kölesi oldukları için yeryüzünü vatan diye adlandırdıkları küçük bölgelere ayırdılar.
Hücremin, yıldızları seyredebileceğim bir penceresi bile yok. Pencere olsaydı da bana yıldızları seyrettirmezdi. Çünkü insan eli, yıldızları seyretmemek için elinden geleni yapmış.
İnsanlar bir sabah uyanıp kendilerinin ve başkalarının adlarını unutsalar, onlara ne olurdu acaba, bir bilebilsem! Kayıtlarının yok olmasıyla hayatları da yok olmaz mı ? Çünkü onların her biri hayat ve anlamı için değil, adı için ve adıyla yaşar. İnsanoğlu, adını kayıtlardan silersen, hayattan da silindiğini zanneder.