Hayat kavgası.
İnsanların dillerinden ve kalemlerinden hiç düşmeyen iki kelime. Kulağın duyduğu ya da gözün gördüğü şey hep onlar. İnsanın içinde bir tedirginlik ve ürpertiye sebep oluyor .
Zamanla yarışanlara çok acıyorum. Çünkü oldukları yerde sayıyorlar. İnsanların en acınacak halde olanı zamanın kıymetini bilmeyip hâlâ, “Vakit nakittir,” diye söylenendir. Onların taşıdığı yük ne kadar da ağır!
“Uzun bir zaman sevebileceğim bir genç aradım, ama bulamadım. Kalbim sevgiye susamıştı. Ancak sevgi yok oldu, kalbim kurudu ve yerini acılara bıraktı. Kalbim şu anda deniz kadar engin, fakat kıyıları tuzlu, dalgaları da acı.”