ebulut
@Bulutte
•اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذٖي خَلَقَۚ •
85 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Stres seviyesi sürekli ve devamlı olarak yüksek olduğunda, kortizol gibi *stres hormonları" bir bebeğin veya küçük bir çocuğun beynini yıkayarak sonsuza dek o beynin mimarisini değiştirir. Stres sonucu kalıcı olarak değişen bir beyin ise kronik davranış sorunlarına, sağlık sorunlarına ve öğrenme güçlüklerine neden olur.
Bebeklik döneminde sürekli yüksek stres seviyesi ile dolu "toksik" bir ortamın, bebeklerde içsel bir "stres yaratıcı" olduğu kanıtlanmıştır. Bu stres faktörleri, bebeğin beyin gelişiminde ilk engelleyici faktörlerdir çünkü beyin öğrenmeye yönlendirilmesi gereken dikkatinin büyük kısmını bu faktörlere yönlendirir.
Hart ve Risley, daha az konuşan ebeveynlerin daha az konuşan çocuklar yetiştirdiklerini bulmuşlardı.
"Bütün çocukların konuşmak ve aileleri gibi davranmak için büyüdüklerini gördük. Çocukların, konuşmayı öğrendikten sonra ve [evde duyduklarından daha fazlasını] konuşmak için gerekli tüm becerileri elde ettikten sonra bile konuşmadıkları görüldü; konuştukları miktar [evde duyduklarıyla aynıydı]."
Bir çocuğun gelecekteki öğrenme gidişatını belirleyen temel faktör, ilk yıllarındaki dil ortamıydı: Ebeveynin çocuğuyla ne kadar ve nasıl konuştuğu. Evdeki eğitim durumu veya ekonomik durum ne olursa olsun, ebeveyn konuşmasının çok fazla olduğu evlerdeki çocuklar daha iyi sonuç elde ediyorlardı. Bu kadar basit.
Reklam