Bu ümmetin en derin âlimi ve fakihi olan İbni Abbas (r.a) anneye itaat ve iyilikte bulunmayı kişiyi Allah'a en çok yaklaştıran amel olarak kabul ediyordu.
Muhtasaru't-Tezkire müellifi der ki: Bilin ki ey kardeşler, katı kalp şu vb. şeylerle yumuşar: Kabirleri ziyaret etmek, vaaz meclislerinde ve salihlerin sohbetlerinde bulunmak, geçmişte yaşamış zahid ve ağabeylerin menkıbelerini dinlemek; bir de zevk ve iştahı kesen, refah içinde yaşamış toplulukları dağıtan, babalarının varlığıyla güçlü olan erkek ve kız çocuklarını yetim bırakan ölümü hatırlamaktır.
Kalp Allah'ı bilme, O'ndan korkma, O'nu sevme, yüceltme, isteme, ümit etme, O'na dua ve tevekkül etme, O'ndan başka hiçbir şeye ümit bağlamama üzere dosdoğru yol üzere olursa, bütün azalar ona taat ve ibadet üzere dosdoğru yol üzere olurlar. Çünkü kalp azaların padişahı, onlarsa askerleridir. Padişah düzgün olduğunda askerleri ve halkı da düzgün olur.