...En mutlu olduğu anda, en hüzünlü olduğu anda her daim masmavi gökyüzüne süzüleceği anı düşünüyordu... Ve o anın biran önce gelmesi için dua ediyordu... Aldığı nefesin,içtiği suyun,yediği lokmanın bile kıymeti yoktu... Çokmu ani olmuştu? Ondan dolayı mı yükü bu kadar ağırdı?