Bir kaç defa üst üste okuyup sindirdikten sonra yazmak istedim. Ayrıca bu kitabın yeni olmasına rağmen kısmi de olsa görünür olması gerçekten hala okuyan kitleye karşı inancımı tazeledi.
kitabı okurken zaman zaman durup nefes almak zorunda kaldım. Yalnızlık, kayıp, özlem ve direniş öyle yoğun bir dille anlatılmış ki bazen kendi acılarımla yüzleştiğimi hissettim ve ara ara durup durup düşündüm bu kadar acıyla ve hüzünle ayakta kalıp yaşamaya devam edebilmeyi...
Şiirler çok samimi; sanki şair karşımda oturup bana anlatıyormuş gibi. Özellikle anneye ve babaya yazılan dizelerde boğazım düğümlendi. Politik temalar da var ama slogan gibi değil, duygunun içinden geliyor. Bu da kitabı daha güçlü kılıyor.
Yer yer tekrarlar ve ağır bir hüzün tonu var, bu yüzden kolay okunmuyor; ama bence zaten kolay olması gerekmiyor. Sindire sindire, ağır ağır okunması gereken bir kitap.
Yalnızlığı seven, acıyı anlayan ve şiirde derinlik arayanlara kesinlikle tavsiye ederim. Bu kitap hafızamda uzun süre yer edinecek