“ Size bir sır vereyim ; eğer bir seher vaktinde bir bülbülü dinliyorsanız , bilin ki o da sizi dinliyordur. Çünkü o şakırken bütün bülbül neslinin ruhaniyetiyle şakıyor , binlerce , milyonlarca bülbülün anlattığı şekilde gülü yeniden anlatıyor, onu anlattığı için de sizi duyuyordur. Bu yüzden uzun gecelerin gözyaşlarını en iyi bülbüller bilir.; tenhada ağlayan aşıkların derdini en iyi onlar anlar. “
Bu kitabı okurken bülbülün gözlerinin ardında o kutsal topraklarda uçuyor gibi hissediyorum. Neden bırakmak gelmiyor elimden? Neden bülbülün güle olan özlemini bende bu kadar derin hissediyorum?