Kişinin kendisiyle yüzleşmesi sanılanın aksine gayet sancılı ve hatta yıkıcı bir etkiye sahiptir. Bu sebeple çoğu insan ayna mesabesindeki kişilerin yanına yaklaşmak istemez. Yıllardır oluşturdukları konforun yıkılacağını ve türlü hatalarıyla karşılacaklarını bilirler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Birbirinizi uyarınız, hatalarınızı ikaz ediniz, bu hususta kesinlikle darılmayınız.”
Gavs-ı Sânî (k.s)
Çokluk ; bir ormanın içine dalıp binlerce ağaç ile baş başa kalmaktır. Tevhid ise yüksek bir tepeden, ormana bakmaktır ki ormanı gören tüm ağaçları da görmüş demektir. Kısacası ölmeden önce ölmek perdelerin kalkması sonucu etrafında ve kendisinde Hakk'ın tecellilerini seyretmektir.
Ölmeden önce ölmek, insanın kendini, ruhunu tanıması sonucu Hakk'ı bilmesini sağlayan bir yolculuk, velilerin deyimiyle seyrü süluk seyahatinin meyve vermiş halidir. Bir yolculuk esnasında kişinin sırasıyla ; dünyevi arzularından, uhrevî isteklerinden ve en son kendinden sıyrılması gerekir ki böylece tevhide erebilsin, birliğe!
Nitekim tasavvufta da bulmaktan çok yolda olmak önemlidir. Allah-u Te'ala mutlaktır ve asla sınırlanamaz. Bu sebeple arayış hiç bitmez ama her erişilen makamda kişi kendine dair bir bilgiye ulaşır. Bu bilgi ile yola dair bakışı değişir ve eşyayı farklı algılamaya başlar