Gençken insan hayatın sonsuz olduğunu sanır. Bu yüzden kalbini kolay harcar, zamanını düşünmeden dağıtır. Ama bir gün geriye bakınca fark eder: en değerli şey aslında yaşadığın anların sayısı değil, içlerinde gerçekten yaşadıklarının sayısıdır
— Lev Tolstoy
Dünyada iki türlü insan vardır: hayatı olduğu gibi kabul edenler ve hayatın böyle olmaması gerektiğini düşünenler. Birinciler daha rahat yaşar, ama ikinciler dünyayı değiştirir.
Albert Camus
Bir de eski kitaplar vardır.
Sayfaları sararmış, köşeleri kıvrılmış…
Ama içlerinde hâlâ taze bir sabır durur.
Çünkü bazı kelimeler yaşlanmaz; sadece daha çok şey görmüş olur.
Çünkü hayat, yazıldığı gibi yaşanmaz.
Yaşandığı gibi yazılır.
Ve insan, kendi hikâyesinin cümlelerini düzeltmeye cesaret ettiğinde, kader dediği şey de yavaş yavaş değişir.