Burcu Dağlı
@Burcusbook
52 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Merhaba kitap arkadaşlarım
Bugün sizlere Çağla Fulya'nın kaleme aldığı Saçımı Boyadım Ama Travmalarım Koyu Kaldı kitabıyla geldim.
Bu kitap, geçmişi güzelleştirmeye çalışırken insanın içindeki izlerin bazen olduğu gibi kaldığını hatırlatıyor. Kısa ama vurucu metinlerle; susulanları, ertelenenleri ve “geçti” denilen duyguları görünür kılıyor.
Okurken şunu hissettim: Yazar karşımda oturmuş, sakin sakin dertleşiyoruz gibiydi. Bu kitabı okumak, anlaşılmanın sessiz hâliydi.
Bazı satırlarda durup kendime kızdım; ne kadar çok eziyet etmişim kendime diye düşündüm. Yazarın anlattıklarının bazılarında kendimi gördüm ve geçmişte yaşadıklarım, sayfaların arasında karşıma çıktı.
Kısacası bu kitap; insanız, beşeriyiz şaşarız, kırarız, kırılırız; üzeriz, üzülürüz. Ve bazen en çok kendimize ağır geliriz.
Okurken durup düşündüren, insana kendini hatırlatan bir kitaptı. Kendinizle yüzleşmeye hazırsanız, bu kitap sizi bekliyor.🩷
Merhaba kitapsever arkadaşlarım
Bugün çok güzel bir şiir kitabıyla tanıştım ve şiirin sadece okunmadığını, dinlenebildiğini bir kez daha hatırladım.Senden Ötürü, kalpten çıkan cümlelerin sadece okunmadığı, aynı zamanda dinlenebildiği bir kitap.
Her şiirin bir şarkıya dönüşmesi, duyguyu kelimelerden alıp sese emanet etmesi çok hoşuma gitti. Karekodu okuttuğumuzda şiir bambaşka bir hâl alıp insanın şiirin duygusunu daha çok derinden hissetmesini sağlıyor.
Yazar kitapta sevda, özlem, kırgınlık ve insanın kendi içine yaptığı sessiz yolculukları ele almış.
Bu kitapta dizeler kalbe dokunuyor, melodiler duyguyu hissetmemize yardımcı oluyor . Sessizce okuyup sonra durup dinlemek isteyenler için çok özel bir deneyim.
İki Köy Bir Şehir – Berna Nalbantlar
Bazı çocuklar büyümez; erken ağırlaşır. Aziz de onlardan biri. İki Köy Bir Şehir, bir çocuğun omuzlarına sessizce bırakılan sorumlulukların hikâyesi. Bu kitapta özlem bağırmaz, acı ağlamaz; her şey sakin, her şey derindir. Aziz’in suskunluğu bir eksiklik değil, hayata karşı geliştirdiği bir savunmadır. Vefa, merhamet ve emek bu hikâyede teorik kavramlar değildir; pazarda, evde, bekleyişte karşılık bulur.
Berna Nalbantlar okura “üzül” demez; sadece gösterir. Gerisi zaten kalbin işidir. Bu kitabı bitirdiğinizde bir kahramanı değil, yarım kalmış bir çocukluğu hatırlarsınız.
Gelelim kitaba;
Babası şehirde aşçı olan Aziz, annesi ve kardeşleriyle birlikte köyde yaşar. Bir gün babası, ailesini yanına aldırmak için haber gönderir. Ancak annesi Nazlı, Aziz’i anneannesi, dedesi ve dayısına yardımcı olması için köyde bırakır. Aziz bu kararı istemese de kabullenmek zorunda kalır.
Haydar dede çalışma için şehir dışındadır. Güllale nine tarla işleriyle uğraşır. Aziz ise kas hastası olan dayısı Hasan Ağa ile birlikte yaşamaya başlar ve onunla ticaret işlerine yardım eder. Zamanla dayısından ticaretle ilgili pek çok şey öğrenir; fakat anne özlemi her geçen gün daha da ağırlaşır. Komşusunda gördüğü bir hastalığı taklit ederek annesinin yanına gitmeyi başarır.
Peki, sonrasında neler olur?
İnanın, size kitabın tamamını anlatmak istiyorum ama okurken hissettiklerimi tam olarak aktarabilir miyim bilmiyorum. Bu yüzden 
Berna Nalbantlar okunmalı. Aziz’e çok üzüldüm. Gözden çıkarılmış, yüreğine koca koca yükler bindirilmiş bir çocuk o. Var olan ama aslında hiç var olmayan bir babaya rağmen, kendini çok güzel büyüten Aziz…
Yaşından büyük olgunluğuyla insanın kalbine dokunuyor.
Bu hikâye bir yoksunluğu değil, bir çocuğun kalbinde büyüyen merhameti anlatıyor
Berna Nalbantlar okunmalı. Aziz’e çok üzüldüm. Gözden çıkarılmış, yüreğine koca koca yükler bindirilmiş bir çocuk o. Var olan ama aslında hiç var olmayan bir babaya rağmen, kendini çok güzel büyüten Aziz…
Yaşından büyük olgunluğuyla insanın kalbine dokunuyor.
Bu hikâye bir yoksunluğu değil, bir çocuğun kalbinde büyüyen merhameti anlatıyor