“Köşeleri o hiç sevmez. Dönerken insan asıl kendisini arkada bırakır, köşenin bu tarafında başka bir insan oluverir. Fakat arkada bıraktığı “kendisi” de peşini bırakmaz. Her köşe döndükçe bir yeni benlik… En yenisi en önde, en eskisi en arkada…
“Aşk ve kin, bunlar karanlık, aydınlık gibi birbirini tamamlayan hakikatler… Bir taraftan öbür tarafa sallanan bir sarkacın ucu. Sarkacın üstünden geçtiği başka şeyler hep ikinci derecede. Yalnız aşk ve kin ebedî…”