Küçücük bir çocuğun yaptığı her davranışın altında bir şey aranması ve bunun çocuğa hissettirilmesi çocuk üzerinde nelere sebep olduğunu bu kitapta, Zeze karakterinin düşüncelerinde gördük. İnce bir kitap ama çok mu hassas davrandım bana mı ağır geldi ya da bende bir şeyleri mi tetikledi hiç bilemiyorum, molalar vere vere okuyabildim, yazarın üslubu ve çocuk karakterin üzerinden anlatımı harikaydı. Kitabın her paragrafı ayrı sorgulamalar yapmamı ve günümüz çocuk yetiştiriciliği arasında bağlantılar kurmamı sağladı. Burada çocuk, ailesinde bulamadığı ve göremediği sevgiyi etrafındaki insanlardan, ağaçlardan ve nesnelerden elde etme arayışında. Zeki bir çocuk yaptığı tasarladığı dünyaya bazen o kadar şaşırıyordum ki zekasının işlerliği noktasında ama anne babaya hatta komşulara kadar bu çocuk şeytan olarak yaftalanıyor sürekli. Çocuk ile yetişkini ayıran şey zaten yaptığı farklılıklar ve masum düşünce ve tavırları değil midir? Daha birçok noktaya değiniyor yazar ancak benim özellikle dikkatimi çeken ve küçük bir incelemesini yapmak istediğim husus buydu. Her yaramazlığında babasından ve kardeşlerinden hatta bazı yerde komşularından şiddet gördü, 5 yaşındaki çocuk için travmasını düşünemiyorum kitabı okurken o kadar çok üzüldüm ki hayal gücü ve zekası hayli gelişmiş bir çocuğa işe yaramaz ve şeytan muamelesi yapmak o çocuk için ne kadar doğru? Babasını en son öldü olarak kabul etmesi boğazımda durdu... Bir yandan babasının işsizliği annesinin gece gündüz çalışması ablaları da öyle evdekilerin dışarda yaşadıkları ya da içte yaşadıkları problemi, çocuğun yaptığı tek harekette tek sorun oymuş gibi görülmesi bir çocuk için ne büyük travma...Herkes bir yerlerde bir şeylerin mücadelesinde... Babanın psikolojisi de kendi yaşıt yaşantısında büyük problem olabilir sonuçta evi