“-Açıkça hissettiğim bir şey varsa o da, yaşamının seni yaşamasına izin vermemenin çok önemli olduğu. Aksi halde, gerçekten yaşamadığın bir kırk yıl çıkıverir karşına. Ne mi öğrendin? İçinde bulunduğum an’ı yaşamayı öğrendim belki de, böylece elli yaşıma geldiğimde kırklı yıllarıma bakıp pişmanlık duymayacağım. Bu senin içinde önemli. Seni iyi tanıyan herkes, olağanüstü yeteneklerinin olduğunu bilir. Bunun sana getirdiği bir yük var: Toprak ne kadar zengin olursa, orada bir şey yetiştirememen de o kadar affedilmez olur.”
“Ama şu anda hiçbir şeyim yok.”
“Hiçbir şey her şey demektir! Güçlenmek istiyorsan, önce köklerini hiçlipğn derinlerine gömmeli ve en yalnız yalnızlığınla yüz yüze gelmeyi öğrenmelisin.”
Yeni bir kumaşın nasıl dokunacağını öğretmeden önce mi soyuyorum onu? “Ne için özgür” olunacağını öğretmeden mi “nelerden özgür olacağını” öğrettim acaba?