“Henüz vakit varken, gülüm,
Paris yanıp yıkılmadan,
Henüz vakit varken, gülüm,
Yüreğim dalındayken henüz,
Şu mayıs gecesi rıhtımdan geçmeliyiz
Söğütlerin altından, gülüm,
Islak salkımsöğütlerin.
Paris’in en güzel bir çift sözünü söylemeliyim sana,
En güzel, en yalansız,
Sonra da ıslıkla bir şeyler çalarak
Gebermeliyim bahtiyarlıktan
Ve insanlara inanmalıyız.”
“Memleketim, memleketim, memleketim,
Ne kasketim kaldı senin ora işi,
Ne yollarını taşımış ayakkabım,
Son mintanın da sırtımda paralandı çoktan,
Şile bezindendi.
Sen şimdi yalnız saçımın akında,
En farktında yüreğimin,
Alnımın çizgilerindesin memleketim.”