"Herkesin hızla uzaklaştığı bir yol kenarında yapayalnız kalmıştım.Elimi aradım, yoktu." derken Şükrü Erbaş, tam da o yokluktan bahsediyordu.O yokluktan ve sadece bir kişiye olan özleminden, uzaklığın getirdiği eksilmişlik hissinden bahsediyordu. Mürekkep değil, ait olduğu yerden uzak düşmenin sancısıydı kağıda damlayan.
"Her insanın yakınlık göreceği yere, derdine ortak olacak birisine ihtiyacı vardır;tek bir yer, tek bir kişi olsa bile."diyor Dostoyevski Suç ve Ceza'da.
Murakami ekliyor,"Yürekten sevdiğin bir insan varsa, bir kişi olsun yeter, hayatın kurtulmuş demektir."