Buse
@Busenrxyr
Durgun sular derinden akar
Harekete geçmiş bir bağlanma sistemi tutkulu aşk değildir.Kendinizi sırf ara sıra mutlu olmak için kaygılı,güvensiz ve takıntılı hissedersiniz kendinize bunun aşk değil de harekete geçmiş bağlanma sistemi olmasının muhtemel olduğunu söyleyin.Evrensel anlamda gerçek sevgi iç huzur demektir.
Reklam
Kaygılı biriyseniz kaçıngan birini bulmanızın nedeni;
Eğer bir kaygılıysanız ve kaçınmanla çıkıyorsanız,bu ilişkinin başlarında bile,ilişkiye başlar başlamaz karmaşık mesajlar almaya başlarsınız.Arar ama kendine göre bir zamanlamaya göre;sizinle ilgilidir ama başkalarıyla da takılabileceğini anlamanızı sağlar.Bunlar tahmininize bırakılır.Karmaşık mesajlar aldığınızda bağlanma sisteminiz harekete geçer ve ilişkiyle çok meşgul olursunuz.Fakat hemen ardından kalp atışlarınızı hızlandıran bir iltifatta bulunur ya da romantik bir jest yapar.Böylece,sonuçta kendinize sizinle ilgilendiğini söylersiniz,sevinçle dolarsınız.Ne yazık ki bu neşe uzun sürmez.Olumlu mesajlar kısa bir süre sonra yine karmaşık hal alır.Ve yine o lunapark treninde aşağı inmeye başlarsınız.Endişeyi,kafanızın meşguliyetinş,takıntıyı ve sevginin neşesiyle yaşadığınız kısa anları aynı kefeye koyarsınız.Gerçekte yaptığınız,harekete geçmiş bir alarm sistemini tutkuyla bir tutmaktır.
Böyle bir ilişkiye bir kere başlandığında bitirmek neden bu kadar zordur?Bizi yıkıcı bir dansın acı verici adımlarını atmaya iten partnerimizden neden vazgeçemeyiz?Temel ilke şöyle özetlenebilir:Bize kötü gelen bir ilişkiyi sonlandırmamız ne kadar zorsa,o ilişkideki çocukluk mücadelelerimizden o kadar çok unsur vardır.Aşırı sevdiğinizde aslında çocukluğunuzdaki korku,öfke,hüsran ve acınızın üstesinden gelmeye çalışıyorsunuzdur,dolayısıyla ilişkiyi bitirmek,o ana dek size yapılmış her türlü yanlışı düzeltebileceğiniz ve huzura kavuşabileceğiniz çok kıymetli bir fırsattan vazgeçmek gibi görünür.Aşırı sevdiği erkekle bağlarını koparmak çalıştığında tüm sinir sistemine acı yüklü binlerce voltluk elektrik hücum edip yıpranmış uçlarını dışarı saçıyormuş gibi hisseder.Geçmişinden aşina olduğu boşluk hissi yeniden belirip etrafını sarar;onu çocukluğunda yaşadığı yalnız kalma dehşetinin hala canlı olduğu ve acısından boğulacağından şüphe duymadığı bir yere çeker.
Aşırı seven kadınlar,çocukluklarında geliştirdikleri sağlıksız ilişki kalıplarını sürdürebilecekleri erkekleri nasıl bulup da hayatlarına sokuyorlar?Örneğin,çocukluğunda babasından duygusal açıdan mahrum kalmış bir kadın,yetişkinliğinde yine ilgi görmek için çaba göstermesini gerektirecek bir erkeği nasıl bulabiliyor?Çocukken aile içinde şiddet kullanımına şahit olarak büyüyen bir kadın,kendisine şiddet uygulayan bir erkekle nasıl beraber olabiliyor?Alkolik bir aile ferdiyle büyüyen bir kadın,halihazırda alkolik veya ileride alkolik olma potansiyeli taşıyan bir erkeğe nasıl denk gelebiliyor?Çocukluğu boyunca duygusal olarak ona bağımlı bir anneyle yaşamış kadın,yetişkinliğinde sürekli ilgi,şefkat ve bakım talep eden bir partnerle neden evlenir?
Önemli olan,partnerimizin anne veya babamıza benzemesi değil,onunla beraber olduğumuzda,büyürken tecrübe ettiğimiz hisleri ve yaşadığımız zorlukları yeniden var edebilmemiz;fazlasıyla aşina olduğumuz ortamı yeniden yaratıp,deneyimli olduğumuz hamleleri tekrarlayabilmemizdir.Çoğumuz için aşk budur.Aşina olduğumuz hamleleri yapıp aşina olduğumuz duyguları yaşayabildiğimiz biriyle mükemmel bir “uyum” yakaladığımızı düşünerek yerimizi bulduğumuzu hisseder,rahat ederiz.Bu hamleler hiçbir zaman işe yaramamış ve söz konusu duygular hep huzursuzluk vermiş olsa da bunlardan daha iyisini bilmeyiz.Bildiğimiz dans adımlarını atmamıza alan açan partnerlere özel bir aidiyet hissi geliştirir,onlarla bir ilişkiyi yürütmek için çabalarız.
Reklam