Daha doğrusu, karısının kendisini bulduğunu, dünyanın karşısına çıkarken üstümüze bir giysi gibi giydiğimiz yapay benliğini günbegün bir kenara ittiğini göremiyordu.
Sanki aklı başka, bedeninden ileride bir yerdeydi de yakalamaya uğraşıyordu düşüncelerini.
…. özlüyordu onu Edna, tıpkı güneşli günlerde akla gelmeyen güneşi bulutlu bir günde özler gibi.
Fakat her şeyin, hele ki bir dünyanın başlangıcı, daima belirsiz,karman çorman,kargaşalı ve fazlasıyla sıkıntılıdır. Kaçımız böyle başlangıçlarım içinden çıkmayı başarabilmişizdir ki! Nice ruhlar yitip gitmiştir o kıyamette!
Solgun bir ışık doğuyordu içinde; bir yolu hem aydınlatan hem yasaklayan bir ışık.