Edna ile Madam Bovary arasında çok fazla benzerlik vardı. İkisi de bir çeşit uyanış yaşamış ve hayatlarını bambaşka gözlerle görmeye başlamışlardır. İkisi de “anne-eş”olarak var olmayı reddetmişlerdir, kendilerini tanımlamaya iki sıfat da yeterli gelmemiştir. Ancak fikrimce aralarındaki en belirgin fark Madam Bovary yaşadığı hayat için dışsal nedenleri suçlamayı seçmiş, çözümleri de dışsal çözümlerde aramıştı ancak Edna bu uyanış esnasında hem içsel hem de dışsal nedenleri görmüş ve çözümlerinde de ikisini de deneyimlemişti. Lakin ikisi de bu “hayat deneyimini” aynı şekilde sonlandırmayı seçmişti. İki kitabı neredeyse art arda okumak bana aynı tat bambaşka tabaklarda sunulmuş gibi hissettirdi.
Reklam
Spoiler!!!
Öncelikle şunu belirtmek isterim ki Mansfield Park hikayenin gidişatı açısından beni tatmin etmese de karakterleri inceleme olanağı konusunda daha tatmin edici oldu. Mary,Maria Henry gibi karakterlerin iç dünyasını Fanny’ninkinden daha çok merak ederken buldum kendimi ve kitabı onların gözünden okumak istedim. Bu karakterleri gözlemleyerek çıkarımda bulunmanın da ayrı bir zevki vardı tabiki. Gelelim Fanny’ciğimize…. Sevgili Madam Bovaryimizden sonra Fanny kısmen zıt bir tabloydu benim için.Fanny’nin mazlum halleri hiçbir konuda doğru düzgün yorumda bulunmaması beni fena halde delirtti.Edmundla aralarındaki dostluktan,paylaşımdan bahsedildiği yerlerde bile aralarındaki konusma monolog gibi oluyordu. Yazarın bahsedip durduğu bu bağı bir türlü bulamadım. Mary veya Maria gibi karakterlerde kendimi bulduğum kısımlar Fanny’den daha çok oldu açıkcası.Fanny’nın boyun eğiş ve iyi bir şeyler olmasını umuşu hayatını bu başkalarının eline bırakışı beni gerçekten inanılmaz sinir etti.Bu hikayenin sonu nasıl biterse bitsin Fanny kaderine razı idi.Sadece sanki hayattan şans bekleyip bi köşeye çekiliveriyordu.Mary’i sevmemesine rağmen onunla arkadaşlığının devamlı çok yakın dostluk olarak anılmasına Mary’nin bunu Edmund’un gözüne girmek için kullanmasına göz yumdu. Olaylar,Fanny hakkında yazılacak daha çok şey var ama hikayenin sonunun ne kadar aceleye getirilmiş hissettirdiğinden de bahsetmek istiyorum. Fanny’nin Edmund’un aşkına, hayal kırıklığına şahit olup Mary’e olan derin bağını gördükten sonra Edmund’un hayatına daha sakin tabiatı,uyumu sayesinde girmiş olasını bir ödül değil aksine çok üzücü bi durum olarak yorumladım.Kolay ve mutlu bi hayat vaat ettiği için aşık olunan bir kadındı Fanny.Kitap boyunca bu sakin yaradılışı(!) dışında Fanny ile ilgili elle tutulur bi yorum
Spoilerr!!!
Madam Bovary bana en karmaşık duyguları hissettiren kitaplardan biri oldu.Emma karakterinin hayat hakkındaki kaderin ona ne azı razı gördüğüne,çevresindeki her şeyin herkesin yetersiz olduğuna ve hayata daha yüce şeyler tatmak için grldiğine dair olan inancı onu hiçbir yere taşımamıştı.Belki de bu inancın tamamen yokluğu değil de makul ölçülerde tutulması ve yararlı kullanılması gerekliydi.Ancak Emma bu inanca öylesine bağlıydı ki daha iyisni hak ettiğine inandığı her an bunu küçük zevklerde bulacağını düşünüyor, daha sonra ilk heyecanlar kaybolup kendisi için sıradanlaşmaya başladığında hayatının acizliğinden yakınmaya tekrar başlıyor,bu döngü tamamen hayatini ele geçirmiş oluyordu.Kitabı okurken Emma’nın yaşadığı hislerin bazılarının çok kuvvetli bazılarının ise diğerlerine nazaran avuntu olarak kalma derecesinde olduğunu hissediyordum,bu hisler ise kendini mazlum olarak görmesini sağlamaya yönelikti bu yöndeki her girişimi yetersiz kalıyordu,kızını sevmek istiyordu anneliğe tutunmak istiyordu olmuyordu,ara ara dine yöneliyor ama bu durum da kısa sürüyordu,namuslu bir kadın olmalıyım diyerek yaşadığı metres haytından üzüntü duyuyor ama bu onu hiçbir heyecandan geri durmaya uzun vadede yeterli gelmiyordu.Çünkü yaşaması gereken hayatın en iyisi olduğuna dair inancına tersti ve Emma hiçbir zaman hayatını bir başkası için yaşayamaz ya da var olan durum karşısında kader böyleymiş diyerek boyun eğemezdi.Ne mazlumu oynayabiliyordu ne de o ihtişamlı hayata ulaşabiliyordu hayat onun için siyah veya beyazdı ortası hiçbir zaman ona tat vermiyordu.Histerik kişiliği yaşadığı olaylar karşısında Emma’yı yataklara düşürecek hale getiriyordu.Charles’ın karısı hastalandığında bu durumun nedeninin bulduğu ilk sebep olduğuna kanaat getirip gerçeği kitap boyunca aramaktan
