Büşiokur
@Busiokur
@antikkitaplik
Şu anda okuduğu kitaplar
"Tüm olasılıklar ufacık şeylerden doğar ve nihayetinde o olasılık her şeyi değiştirir. Mesela her sabah içtiğin elma suyu gibi.”
"Müzikte ahengin kulağa hoş gelebilmesi için öncesinde ahenksizlik olmalıymış. Bu sebeple müzikte ahenk ve ahenksizliğin bir arada var olması gerekiyormuş. Yaşamımızın da müzik gibi olduğunu söylüyor. Uyumdan önce uyumsuzluk olduğu için hayatlarımızın güzelliğini hissedebiliyormuşuz."
"Bir yetişkinmişim gibi yaşıyordum ancak aslında yetişkin değilmişim. Annemin tek sözüyle alaşağı olmuş durumdayım.
Göremediğim bir engelle karşılaşmış gibi hissediyorum. Sorun şu ki, ayağa kalkabileceğimi biliyorum ama kalkmalı mıyım onu bilemiyorum. Ya ailem hayal kırıklığına uğrarsa, ya bundan sonra da onları memnun edemezsem diye düşünüp duruyorum. Yani ayağa kalkıp kendi yoluma devam etmem aileme karşı suç işliyormuşum gibi hissettiriyor."
Kendi derdine düşmüş bir insan, her ne kadar fedakâr biri olursa olsun, nihayetinde ister istemez başkalarına karşı kayıtsız kalırdı.
Benim yapabileceğim ufacık iyilik, birine "Ben senin yanındayım" demek olamaz mı? Yetersiz ve güçsüz olduğumuz için sıradan olsak da, nazik bir yürekle hareket edebilmemiz yönünden kısacık bir anlığına da olsa, bizler de büyük birer insan olamaz mıyız?