Yaşar kemal çoğu yerde betimlemeleriyle , bitmeyen cümleleriyle , çoğu yerde değindiği yakarışlarla ister istemez sizi hikayeye dahil ediyor. Sonunu merak edeceğiniz türden bir hikaye olduğu için ister istemez sıkılmıyor okuyup bitirmek istiyorsunuz.
Ben kitabı bitirdikten sonra kitap üzerine düşünürken insanın hayatında dış dünyadaki insanların , söylemlerin insanın psikolojisine bu denli etkili olmasına içerledim. Hangi kararımızı tek başımıza veriyoruz acaba.. dış dünyayla bağımızı belirli bir süre kesmek istediğimizde direk kestirip atabilsek daha mı mutlu bireyler olurduk ?