Bir ressamın resim yapmadan önce, elinde fırçasıyla tuvalinin başında, zihninde tasarladığı resme, "Seni ortaya çıkarmak istiyorum, bu konuda ne dersin buna razı mısın?" dediğini hayal etti. Çok komik geldi bu.
"Yıldızlar gece çıkıyor. Yıldızları görmek isteyen insan geceye razı olmalı. Hayatının yıldızlarına ulaşmak istiyorsan, içindeki geceye razı olmalısın."
Sıfır teorisi bize yaşamın evet zor olduğunu ama önemsiz, değersiz olmadığını, onu insanın narsistleşmiş benliğinin kurduğu denklemlerle, olmazsa olmaz dedikleriyle çekilmez hale geldiğini gösterir.
Baban, senin için bir aynaydı, evet muhteşem bir aynaydı ama sadece aynaydı, senin varoluşunun yansıdığı bir ayna. Ne varoluşunun sebebi, ne de sana varoluşu bahşeden. Sana elinden geldiği kadar iyi babalık yaparak, kendi aynasında seni en iyi, en doğru şekilde yansıtmaya çalıştı. Sen babana onun bir baba ya da bir insan olarak kaldıramayacağı kadar ağır bir anlam atfettin içinde, varoluşunun anlamını babana yükledin.