İnsan okunan her duada yasin,
yaşanan her yaşta Mem olmalıydı.
Oysa Doğu’da her şey kendine kopuk
bir dille tutunmaktaydı. Hikayesi olmayan bir hiçlik duygusuydu çünkü,
her ayinde bir seyyide bırakılmış
cinnet duygusu.
Saklıydım her resimde,
her yerde fail ve meczub.
Sustum,
Doğu’da susmak ne kadar susmak,
ah, acı ne kadar kendiydi.