Giyindiğin her şey teninle sarhoş.
Pencere, korunun rüzgârıyla öpecek ensenden.
Işık, ışığa karışacak.
Ben, bütün bunların ortasında, titreyerek bakacağım sana.
İnsan nasıl ağlamaz bu büyük masala...
Adam bozkırın ruh atlası.
Denizi susuyor.
Kız, kirpikleriyle sonsuzluk
veriyor sulara.
Sonra bir söz oluyor, bir bakış...
Işık gölgeye değiyor.
Dünyanın bütün karıncaları yürüyor parmak uçlarına.
Hayal oluyor...