" "Babalar, alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır."dedi bir ses o sırada çatırtıların arasında; bu cümle senin kitaplarından birinde yer alıyor, öyle değil mi?"
"Kim bilir,belki benim gözümde durmuştu da başka birinin gözünde koşuyordu o sırada;böyle olunca da iki hal,zamanın yırtılan yerinden sızıp ister istemez birbirine karışıyordu."
"...Çok uzaklardan geliyormuş gibi şöyle hafifçe,"cahildim dünyanın rengine kandım" diyen Neşet Ertaş'ın taşkınlığını ölçüsünde,ölçüsünü taşkınlığında bulan o güzel sesi çalındı kulağıma."