Büşra
@Busradesigner
Şu anda okuduğu kitap
"Hırs"
Çölde günlerce su içmeden yaşama kabiliyetine sahip olan develerin sevdiği bir diken vardır. Bu dikenin adı haresedir. Deve bu dikeni yiyince ağzı kanar. Kendi tuzlu kanı dikenin tadıyla karışınca onu daha büyük bir iştah ve arzuyla yemeye başlar. Yedikçe kan kaybetmeye başlar fakat ağzındaki tattan da vazgeçemez. Yedikçe daha fazla yer ve sonunda kan kaybından ölür. işte hırs da insanı böyle tüketen ve ölüme götüren kötü bir huydur. İnsanın kendi kanını içerek ölmesi ne korkunç bir sondur.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İnsanın özündeki gerçek şu: Geçici olanda mutluluğu aramak, insanı mutsuzluğa mahkûm ediyor. Ancak geçici olmayan, daimi ve ebedi olana tutunduğunuz zaman, mutluluk geçici bir haz olmanın ötesine ulaşıyor. Haz ve arzunun ötesinde derin huzur ve mutluluk burada başlıyor.
Herkes kendi özünü bulmak için yola çıkmakla mükellef. Bu yolda rastladığımız insanlar, arkadaslarımız, dostlarımız, yoldaşlarımız olacak. Ve sonunda -bilge ada- mın dediği gibi= "Yol mu, yolun sonu mu daha kıymetli?" sorusuna en doğru cevabın "yol arkadaşı" olduğunu kavrayacağız. O zaman insanın yalnız bir ada, dünyaya fırlatılmıs bir özne, kökünden koparılmış bir ağaç olmadığını anlayacağız. İnsanın varlığın anlamını ancak kendi kalarak ama başkalarıyla birlikte keşif ve tecrübe edebileceğini yakınen göreceğiz
Şimdilik hüsnü sana aşkı bana vermişler
Âriyetdir bu da cânâ ne senindir ne benim..
Yani "Güzellik bugün sende aşk bende olabilir ancak ikimiz de imtihandayız. Çünkü ikisi de bizlere emanettir. Sen güzelliği sahiplenme, ben de aşkı benimsemeyeyim. Yarın bu emanetlerin ikisi de bize sorulacaktır."
