İki-üç yıl önce diktiği kiraz ağacının
şimdi ilk defa meyve verecek olmasının verdiği hüzün.
Hüznün ağacı tam da gelecekte çiçek açacak, meyveye duracak ve dallanıp budaklanacak.
Ölüm sensiz olgunlaşan bir kiraz ağacıdır.
Deden rüyanda görünmedi mi, diye soruyorum.
Soruma anlam veremeden yüzüme bakıyor.
Söyledim ya, kedinin mama kabı bakımsızdı.
Elbette, ölüm böyle de görünebilir.
Sadece çocukluk ve ölüm vardır, derdi Gaustin.
Ölümden söz etmemek için çocukluktan söz ediyorum. Sadece
orada, çocukluğumuzda, fiilen ölümsüzüz. Çoğu durumda.
Şimdi, kulağa her ne kadar tuhaf gelse
de, onun yanında kalırken, özellikle ağrıları biraz hafiflediğinde birlikte olmanın ne kadar güzel olduğunu düşündüğümü
söyleyebilirim. Bu durumda bile.