Babalarının gölgesini hissetmeyen, dayanacak bir dağ bulamayan çocuklar bunun eksikliğini kapatmak için kendilerini bir siyasi partinin, cemaatin, örgütün, taraftar kulübünün ya da sonu -izm'le biten bir sistemin içinde bulurlar. Baba figürü olarak gördükleri liderin sözlerini bir kanun gibi algılayarak doktrini uygulamaya adaylar kendilerini.