Her son kez, düşündüğümüzden daha kısa sürede gerçekleşiyor. Son gülümseme, son kucaklaşma, son manzara, son iyi his. Ne zaman son kez olacağını asla bilemiyorsun. Nedeni her zaman ölüm veya ayrılık değildir, bazen sadece acımasız parmaklarıyla her şeyi ezen zamanın zalim elidir. Bir zamanlar var olan duyguların kırıntılarından başka bir şey kalmıyor.
Artık kimsenin benim güneşten yanmış yüzümü ve yıpranmış ellerimi görmesini, ruhumun derinliklerine bakıp mutsuzluğun sert rüzgarlarında bırakıldığımı fark etmesini beklemiyorum.