Ayrılabilmek aslında yas tutabilmektir. Yas tutmak da yitimden sonra tekrar bir bütün olabilmek, kendimiz hakkında ve sevme, bağlanma , acıya ve kaygıya katlanabilme yeteneğimiz ile ilgili daha fazla bilgiye sahip olarak gelişmeye adım atmak demektir.
Her ayrılık tüm kayıpları da getirir koyar önümüze. Bu da yine denizin dalgalarının, çoktan yere çökmüş kum tanelerini tekrar su yüzeyine çıkarması gibidir.
Harap olmuş her kalp iyileşir mutlaka. Sadece içinizdeki kaynaklara göz dikin, arayın , kollayın ve güvenin. Ve bol bol yüzleşin. Cesurca inceleyin,irdeleyin. İçinizi seyredin.
Ayrılık başlı başına bir yok hikayesidir. Kendinizi öylece sürece bırakmak pek de işe yaramaz.Zamana teslim olmak sanıldığı gibi ilaç değildir. İlaç olan bu yolda yaptıklarınız, duygusal ve eylemsel tutumlarınızdır.Kendinize sahip çıkmak ve yardım etmek durumundasınızdır.