büşra pay
@Busrapay
Gözyaşının kültür içinde değer kazanması gerekli ki kişiler içeri doğru ağlamak zorunda kalmasın, duygusuzlık akımına kapılıp gitmesinz
Reklam
Çok önemli bir meseleyi de hiç unutmuyordu: Her şeye rağmen kaldığı yerden devam etme gücünü.
Çocukken yaşadıklarımız ile ilgili çok fazla seçeneğimiz yoktur. Ama bir yetişkin olarak neler yapabileceğimizi doğru değerlendirirsek üstlenmiş olduğumuz “kurban” modelinden çekip çıkarabiliriz kendimizi.
Bazen yasadığımız bir kaybın ardından tüm kayıplarımız canlanır.Aslında insan öncesinde yeterince akıtamadığı tüm gözyaşlarını bir yerde biriktirir.
Eğer çocukluğunuzda öğrendiğiniz ve en iyi bildiğiniz dil anadiliniz ise, tüm yaşamınız boyunca kendinizi ifade ederken en rahat hissettiğiniz dil de budur. “Tanıdık acılar “ dili de tıpkı bu şekilde zihnimizde öncelik taşır.
Reklam