Büşra
@Busrareadss
10 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
•Yaratma Cesareti, yaratıcılığı sadece sanatla sınırlamayan, onu insanın varoluşunun merkezine yerleştiren bir kitap. Rollo May, yaratmanın “yetenek”ten çok “cesaret” meselesi olduğunu savunur. Ona göre insan, belirsizlikle, korkuyla ve içsel çatışmalarıyla yüzleşebildiği ölçüde yaratıcı olabilir.
May, yaratma sürecinin çoğu zaman kaygı, yalnızlık ve hatta bir tür içsel gerilimle iç içe olduğunu açıkça söyler. Bu süreci romantize etmez. Bu yönüyle kitap, “ilham geldi ve yaptım” gibi yüzeysel anlatıların aksine, yaratımın daha gerçek ve insani tarafını ortaya koyar. Yani yaratmak, biraz da risk almaktır—kendini ortaya koyma riskini.
May ayrıca toplumun birey üzerindeki baskısını da eleştirir. Ona göre modern insan, güvenli ama sıradan bir yaşam uğruna yaratıcılığını bastırma eğilimindedir. Bu yüzden yaratma cesareti, aynı zamanda “farklı olma” cesaretidir.
•Dil olarak oldukça akıcı ama yer yer düşündüren, hatta durup sindirilmesi gereken cümlelerle dolu. Özellikle sanatla ilgilenenler için değil, kendini anlamaya çalışan herkes için anlamlı bir kitap. Çünkü burada “yaratmak”, sadece resim yapmak ya da yazı yazmak değil; kendi hayatını şekillendirme eylemi.
•Ben de yıllar sonra yeniden resim yapmaya başladığım bir dönemde bu kitabı okudum. Kendimi ortaya koymaktan bazen çekinsem ve birçok içsel çatışma yaşasam da üretmeye devam ettiğim bu süreçte, kitap bana gerçekten iyi geldi. Hem ufkumu açtı hem de hissettiklerime anlam kattı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
…”yaratıcılık, bilinci yoğunlaşmış insanın kendi dünyasıyla karşılaşmasıdır.”
5.Cesaretin Bir Paradoksu
Paul Cezanne sanatın geleceğini kökten etkileyebilecek yeni bir uzam biçimi keşfettiğine ve resimlediğine kuvvetle inanırken aynı zamanda her anını dolduran acılı kuşkular içindeydi. Kendini adama ve şüphe arasındaki ilişki hiçbir şekilde uzlaşmaz değildir. Kendini adama şüphe içermediği zaman değil, şüpheye rağmen olduğunda en sağlıklıdır. Tamamıyla inanmak ve aynı zamanda şüpheleri olmak hiç de çelişkili değildir: Doğruya daha büyük bir saygı beslemek, doğrunun verili bir anda söylenen ya da yapılandan her zaman daha öteye gittiğinin farkında olmaktır. Doğru bu yüzden sonu gelmez bir süreçtir. Böylece Leibniz’e atfedilen ifadenin anlamını bilebiliriz: “Eğer bir şey öğrenebileceksem en kötü düşmanımı dinlemek için yirmi mil yürürüm.”
…”cesaret, daha çok, umutsuzluğa rağmen ilerleyebilme yetisidir.”