Büşra

Büşra
Cizre'de Bir Sınıf Öğretmeni
Sınıf Eğitimi/Yüksek Lisans
Çanakkale, 9 Mayıs
310 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Hayat üzerine...
Hayat çok garip. Ömrümün en taze beş yılını geçirdiğim ülkenin bir ucundaki bu şehirde okuduğum ilk kitabı hatırlamıyorum. Zaten insanlar için her zaman son olan daha unutulmaz değil midir? Ölen biri için bile böyledir bu. Onu ilk gördüğümüz anı değil de son birlikte geçirdiğimiz, belki de onu sokakta son kez gördüğümüz anı anımsarız. Bu şehirde son bir ayım. Belki bir daha hayatın yolları buraya beni sürüklemeyecek ama burada bitirdiğim son kitabın adı çok manidar oldu. Unutma Beni Apartmanı. Bazı şeyleri hep güzel hatırlamak, unutmamak, unutulmamak dileğiyle...
Sahi biz ne zaman bu kadar yitirdik birbirimizi? Ne zaman hayallerimizi defnettik? Umutlarımızın cenazesi ne zaman kalktı sessizce? Bu geç kalınmış yas ne zamandır kalbimin orta yerine yerleşti?
Duygular
Bir öğretmene verilebilecek en büyük hediye değer görmektir. Daha çok değer gördüğümüz günler görmek dileğiyle. Tüm meslektaşlarımın günü kutlu olsun.
İç dökme seansı
"Şimdi yazıyorum ama öylesine. Hayalim yok. Umudum yok. Affet beni. Cesaretim yok. Kalbin dört odacığı varmış ya hani birini senin ve hayallerimin üzerine kitledim. Kalan üç odacıkta yarım adamların yalanlarına dolana dolana hikayemin sonunu bekliyor olacağım. Affet beni..."
Duygu ve Düşünce
Tatilin son demleri... 🫠