Duyduğum şiddetli özlemle öylesine kıvranıyor,onu bir an olsun görebilmek için öylesine kendimden geçerek yalvarıyordum ki,bedenimden ter yerine kan çıkmış olsa gerek. Onu bir an olsun göremedim.
Ama tüm umutlarımı yitirmiş olarak yalnızlığa ya da beni hiç sevmemiş ve hiç sevmeyecek olan kimseler arasında yaşamaya yazgılı olduğum sürece,neşemi nasıl bulur,nasıl iyi olurum?
... Çünkü ne yoksulluk ne alçalma ne ölüm,kısacası Tanrı ile Şeytan'ın elbirliğiyle üzerimize yığabileceği hiçbir şey bizi ayıramayacakken,bunu sen kendi isteğinle yaptın.