Beni kaldırdığım tasların altındaki solucanlar gibi bıraktın baba
Kaç parçaya bölünsem yine yaşadım ama
Bir daha hiç evim olmadı
Büyük caddelerde arabanın plakasını çoğu korkuyla Bazen umutla aradım
Ellerinden biz utanmayalım diye her zaman utandın Kılık değiştirdim, oğlanlarla dolaştım, sigara içtim Kimsesiz kaldım
Ama seni sadece ölümüne yakın değil
Hep sevdim
Baba