Etraftaki sessizlik bütün dünyada bir tek ben ve lambam varmış gibi hissettiriyordu. Uzaklarda bir yerlerde hayat fırtınalı bor şekilde, hızla devam ediyor;fakat benimse yalnızca pencereme vuran,tıkırdatan ve sonra da hiç fark ettirmeden sessiz kar tanelerini dönüşen yağmur damlalarım vardı.
Tum dünya nereye kayboldu böyle benim doğum günümde? Nerede Moskova'nin elektrikli sokak lambaları? İnsanlar,gökyüzü nerede? Hiçbir şey yok pencerelerin ardında!karanlık dışında...