Bir insan düşünün kendi öz varlığının dışında yaşamaya zorlanıyor.Yıllarca zulüm çığırtkanlığı yapanlar neden kendi benliğinden alıkonulan ve sadece çocuk doğurmak evi temizlemek yemek yapmak tan sorumlu tutulup bu kadar fedakarlık yapan kadınları insanı duygulardan yoksun bırakmak hangi insanlığın haklarına girmektedir.Tarihi ile övünen bir milletin kadına verdiği değeri unutan bir millet nasıl var olabilir.Savasa gittiğinde onu dualarla uğurlayan ve gelene kadar evine ocağına sahip çıkan o kadınların torunlarına yakışan bu müdür.
Yazımı Neşet ERTAŞ'IN şu cümlesiyle bitirmek istiyorum"kadın insandır,biz insan oğluyuz".