Kalp kırıldığında ilk yaptığı şey kapanmaktır.
İnsan buna “soğudum” der.
“Aslında çok şey hissetmiyorum” der.
Ama bu bir hissizlik değil, bir savunmadır.
Kalp, yeniden kırılmamak için duvar örer.
Ama duvar yükseldikçe içerisi karanlıklaşır.
İnsan, kimseyi üzmek istemediğini söyler.
Ama en çok kendini yaralar.
Çünkü kalp, ilgisizliğe değil; sahipsizliğe dayanamaz.