Geçici olanı merkeze koymak, kalbi sürekli alarm hâlinde tutar. Çünkü geçici olan, kaybolma ihtimali taşır. Kaybolma ihtimali olan her şey, kalpte korku üretir. Korku ise huzuru kemirir.
İşte bu yüzden bazı insanlar her şeye sahip oldukları hâlde rahat edemez. Çünkü sahip oldukları şeyler kalbin yükünü taşımaya uygun değildir. Kalp, yaratılışı itibarıyla ağırdır. Hafif şeylerle dolduğunda taşar.
Burada zor ama dürüst bir gerçek var: Kalp, Allah’tan başka bir şeyi mutlak merkez yaptığında parçalanır. Bu bir tehdit değil, bir tespittir. Çünkü kalp, sonsuzluk hissiyle yaratılmıştır. Sonlu olan hiçbir şey, sonsuzluk ihtiyacını doyuramaz.