Biri seni duasına koymuşsa, seni en kıymetli yere koymuştur; ellerin ulaşamadığı, niyetlerin bozamadığı, gürültünün değemediği bir yere… Duâ sevgidir; sessizdir ama derindir, gösterilmez ama vazgeçilmezdir. Bazen sebepsiz bir huzur iner kalbine, içini ısıtan o tarifsiz duygu vardır ya, işte o birinin sana ettiği duânın izidir. Ne mutlu, sen farkında değilken seni hatırlayan, adını Allah ile arasına taşıyan bir kalbe… Çünkü herkes sevemez böyle, herkes bir başkasını bu kadar içten taşıyamaz. Kalpten çıkan duâ kaybolmaz; vakti gelince yolunu bulur, en doğru anda dokunur hayatına. Ve bazen hiçbir şey yapmadan iyilikler bulur seni, işte o an anlarsın; bir yerde adın güzel anılıyordur. Gizli yapılan duâlar bu yüzden kıymetlidir; içinde gösteriş değil, tertemiz bir sevgi vardır. Allah seni de duasına koyacak bir kalple karşılaştırsın.
(Alıntı....)