Hızlı adımlarla derin bir sessizliğin açık adresi oluyor,
Duramıyorum kokunun sindiği bu şehirde
Zamanla unuturum diyerek umduğum bir hayatı soluyor
Ağlasam sancılarımdan taşacak yağmur,
Aklımı sel basacak, susuyorum
Yalnızlık, fermuarı bozuk bir valiz gibi içine her şeyi sığdırıyor ama kapatamıyorum
Taburcu olamadığımız bir sevdadan kalma
günahlarla açtığımız yaraları farklı şehirlere
taşımış, ölü ozanlardan dinlediğimiz şarkılarla
bıraktığı izin ikimizce aynı olduğunu anlamışız